வன விலங்கு

வன விலங்குகளின் வாழ்விட உரிமை

பல்லுயிர் வளம் மிக்க தமிழக வனங்கள் இன்று மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்கும் இடையிலான உயிர்வாழும் போராட்டக் களமாக மாறியுள்ளன. இயற்கை சமநிலை சிதைவு, தொடர் வறட்சி, உணவுத் தட்டுப்பாடு ஆகிய காரணங்களால் வனவிலங்குகள் வனத்தை விட்டு வெளியேறி மனித வாழ்விடங்களை நோக்கி நகர்கின்றன.

மனித – விலங்கு மோதல் : தீவிர சமூக நெருக்கடி

ஒசூர் வனக் கோட்டம், ராயக்கோட்டையில் விவசாயி வெங்கடேஷ் யானை தாக்கி உயிரிழந்தது இந்த நெருக்கடியின் சமீபத்திய எடுத்துக்காட்டாகும். ஒசூர் முதல் கன்னியாகுமரி வரை வன எல்லையோர மக்கள் இதே அச்சத்துடன் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

2024–25 : உயிரிழப்புகள் மற்றும் சேதங்கள்

தமிழக அரசின் தரவுகளின்படி, 2024–25 நிதியாண்டில் (பிப்ரவரி வரை) வனவிலங்குகள் தாக்குதலில் 80 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர்.

இதனுடன், 4,235 பயிர்ச் சேதங்கள், 259 கால்நடை உயிரிழப்புகள், 176 உடைமைச் சேதங்கள், 138 மனிதக் காயங்கள் பதிவாகியுள்ளன. கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் இல்லாத உச்ச எண்ணிக்கை இது.

தேசிய அளவிலான நிலை

2019–2023 காலகட்டத்தில் யானைகளால் அதிக மனித உயிரிழப்புகள் ஏற்பட்ட மாநிலங்களில் ஒடிஸா, ஜார்க்கண்ட், மேற்கு வங்கத்துக்குப் பின் தமிழகம் நான்காம் இடம் வகிக்கிறது.

இந்த காலத்தில் மட்டும் தமிழகத்தில் 256 பேர் யானை தாக்குதலில் உயிரிழந்துள்ளனர். இது கர்நாடகம், கேரளத்தைவிட அதிகம்.

உயர் இடர் மண்டலங்கள்

கோவை, நீலகிரி, கிருஷ்ணகிரி (ஒசூர்), ஈரோடு (சத்தியமங்கலம்), திண்டுக்கல் (கொடைக்கானல்) மாவட்டங்கள் மனித – வனவிலங்கு மோதல்கள் அதிகம் நிகழும் பகுதிகளாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன.

வனப்பரப்பு : துண்டிக்கப்பட்ட காடுகள்

தமிழகத்தின் மொத்தப் பரப்பளவில் 24.5% வனமாக இருந்தாலும், அவை ஒரே தொடர்ச்சியான நிலப்பரப்பாக இல்லாமல் துண்டிக்கப்பட்ட தீவுகள் போல காணப்படுகின்றன.

வன இழப்பு – கவலைக்குரிய நிலை

2021–2023 காலத்தில் 61 சதுர கி.மீ. வனப்பரப்பை தமிழகம் இழந்துள்ளது.

2024 மட்டும் 2,700 ஹெக்டேர் இயற்கைக் காடுகள் இழக்கப்பட்டுள்ளன. கன்னியாகுமரி, நீலகிரி, திண்டுக்கல் பல்லுயிர் பெருக்க மண்டலங்களில் அதிக இழப்பு ஏற்பட்டுள்ளது.

யானைகள் எண்ணிக்கை – சூழலியல் முரண்பாடு

2024–25 கணக்கெடுப்பின்படி யானைகளின் எண்ணிக்கை 3,170 ஆக உயர்ந்துள்ளது (ஒரே ஆண்டில் 107 அதிகரிப்பு).

ஆனால், இந்த உயிரியல் வளர்ச்சியைத் தாங்கும் சூழலியல் கொள்ளளவு காடுகளுக்கு இல்லை என்பதே கசப்பான உண்மை.

புல்வெளிகள் குறைவு – உணவுத் தட்டுப்பாடு

மரங்கள் மட்டும் வனம் அல்ல. யானைகள், மான்கள் போன்ற தாவர உண்ணிகளுக்குத் தேவையான சத்தான புல்வெளிகள் வேகமாகக் குறைந்து வருகின்றன.

விலங்குகள் வெளியேற காரணங்கள்

ஆய்வுகளின்படி, சூழலியல் உந்துதல் மற்றும் ஈர்ப்பு என்ற இரண்டு காரணங்களே விலங்குகள் காட்டைவிட்டு வெளியேற காரணமாகின்றன.

அந்நிய ஆக்கிரமிப்புத் தாவரங்கள்

அந்நிய ஆக்கிரமிப்புத் தாவரங்கள் மண்ணின் வளத்தை உறிஞ்சுகின்றன மற்றும் உள்ளூர் புல்வகைகள் வளர்வதைத் தடுக்கின்றன.

இதனால் காடுகளில் உணவுத் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டு, விலங்குகள் மனித வாழ்விடங்களை நோக்கி நகர்கின்றன.

விவசாயப் பயிர்கள் – ஈர்ப்பு காரணம்

கரும்பு, வாழை, சோளம், பாக்கு போன்ற பணப்பயிர்கள் வன எல்லையோரங்களில் பயிரிடப்படுவதால் விலங்குகள் ஈர்க்கப்படுகின்றன.

அரசின் நவீன நடவடிக்கைகள்

செயற்கை நுண்ணறிவு, ட்ரோன்கள், நவீன கண்காணிப்பு மையங்கள், சூரிய மின்வேலிகள், எஃகு கம்பிவட வேலிகள் போன்ற தொழில்நுட்பங்கள் மனித – விலங்கு மோதலைக் கட்டுப்படுத்த பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

நிரந்தர தீர்வு எது?

அந்நிய ஆக்கிரமிப்புத் தாவரங்களை வேரோடு அகற்றி, பூர்விக புல்வெளிகளை மீட்டெடுப்பதே நிரந்தரத் தீர்வு.

வனவிலங்குகளை ஈர்க்காத மாற்றுப் பயிர்களுக்கு விவசாயிகளை ஊக்கப்படுத்துதல் மற்றும் சந்தை வாய்ப்புகளை உருவாக்குதல் அவர்களுக்கு பொருளாதார பாதுகாப்பை வழங்கும்.

முடிவுரை

துப்பாக்கிகளும் மின்வேலிகளும் தற்காலிக பாதுகாப்பு மட்டுமே. இயற்கை சமநிலையை அவை உருவாக்காது.

விலங்குகளை எதிரிகளாக அல்ல, இந்தப் புவியின் சக பங்குதாரர்களாக பார்க்கும் மனமாற்றமும், அறிவியல்பூர்வமான அணுகுமுறையும் மனிதனும் விலங்கும் இயைந்து வாழ ஒரே தீர்வாகும்.