வள்ளலார் கண்ட வாய்மை நெறி

வள்ளலார் – ஒரு அறிமுகம்

வள்ளலார் (1823–1874) தமிழ்ச் சிந்தனையில் அன்பு, அருள், வாய்மை ஆகியவற்றை வாழ்க்கை நெறியாக முன்வைத்த முக்கியமான சீர்திருத்தவாதி ஆவார். மனித வாழ்வை உயர்த்தி, உலகை ஒரே குடும்பமாக மாற்ற வேண்டும் என்ற இலக்குடன் செயல்பட்டார்.

வாய்மை நெறியின் அடிப்படை கருத்துகள்

உள்ளமும் சொல்லும் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும் என்பதே வள்ளலாரின் முக்கிய போதனை. மனதில் ஒன்று வைத்து வெளியில் வேறொன்று பேசுதல் தவறு. உள்ளத்தால் பொய்யில்லாத வாழ்க்கையே உண்மையான வாய்மை என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.

வாய்மை + அன்பு + அருள் = உயர்ந்த மனித வாழ்வு என்ற சமன்பாட்டை அவர் முன்வைத்தார். வாய்மை என்பது தனிப்பட்ட ஒழுக்கம் மட்டுமல்ல; அது சமூக நலனையும் உருவாக்கும்.

மனித நேயம் மற்றும் சமத்துவம்

எல்லோரும் ஒரே குலம், ஒரே இனம் என்ற உயர்ந்த மனித நேயக் கருத்தை வள்ளலார் வலியுறுத்தினார். உயர்வு–தாழ்வு, சாதி வேறுபாடு போன்றவை மனிதனால் உருவாக்கப்பட்டவை எனக் கூறினார்.

அவரது கருத்து, “மனிதர்கள் அனைவரும் சகோதரர்கள்” என்ற மனித சமத்துவ எண்ணத்துடன் ஒத்ததாகும்.

சமய ஒருமைப்பாடு (Religious Harmony)

“எம்மதமும் சம்மதமே” என்ற சன்மார்க்கக் கொள்கையை வள்ளலார் முன்வைத்தார். அனைத்து சமயங்களும் ஒரே இறைவனை நோக்கிச் செல்கின்றன என்றார்.

நதிகள் கடலை அடைவது போல, சமயங்கள் இறைவனிடம் ஒன்றுபடுகின்றன. சமய வேற்றுமை அல்ல; மனித ஒருமைப்பாடே முக்கியம்.

உயிர்க்கருணை – வள்ளலாரின் மைய சிந்தனை

எவ்வுயிரையும் தன் உயிர்போல் எண்ணுதல் என்பது அவரது மைய போதனை. பிற உயிர்களுக்கு துன்பம் தராதிருத்தல் முக்கியம்.

“பிறிதின் நோய் தன் நோய்போல்” உணர்தல் வேண்டும் என்றார். உயிரினங்களுக்குப் பரிவுடன் இருப்பதே இறைவன் வாழும் கோயில் என வள்ளலார் வலியுறுத்தினார்.

சமூக சீர்திருத்தப் பார்வை

மனித வாழ்க்கையில் உள்ள அடங்கா ஆசை, முடிவில்லா கவலை, அழியா துன்பம் ஆகியவற்றிலிருந்து மக்களை விடுவிக்க வேண்டும் என்றார்.

மனிதரை நிலையான பேரின்ப வாழ்வுக்கு அழைத்து செல்லும் நோக்கில் செயல்பட்டார். மனித சேவையே தெய்வீக சேவை என்ற உயர்ந்த எண்ணத்தை வளர்த்தார்.

வள்ளுவர் – விவேகானந்தர் – வள்ளலார் ஒற்றுமை

திருவள்ளுவர் – உள்ளத்தால் பொய்யாத ஒழுக்கம்

விவேகானந்தர் – மனித சமத்துவம்

வள்ளலார் – இவ்விரண்டையும் இணைத்து, அன்பு – அருள் – வாய்மை எனும் ஒருங்கிணைந்த வாழ்வியல் நெறியை உருவாக்கினார்.