சமூக நீதி – சமத்துவ அறத்தின் நவீன பரிணாமம்

அறிமுகம்

திருவள்ளுவர் கூறிய “பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்” (திருக்குறள் – 972) என்ற குறள், மனித சமத்துவத்தின் முதன்மை அறக் கோட்பாடாகும். பிறப்பால் உயர்வு–தாழ்வு இல்லை என்ற இக்கருத்தே நவீன சமூக நீதியின் தத்துவ அடித்தளம் ஆகும். இந்திய அரசியலமைப்பின் முன்னுரையிலும் “சமத்துவம்” (Equality) ஒரு அடிப்படை இலக்காக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே சமூக நீதி என்பது கருணை அல்ல; அது வரலாற்று அநீதியைச் சரிசெய்யும் அரசியல்–அறப்போராட்டம் ஆகும்.

சமூக நீதி மற்றும் அரசியலமைப்பு அடித்தளம்

இந்திய அரசியலமைப்பு சமூக நீதியை உறுதி செய்ய பல விதமான உரிமைகள் மற்றும் கொள்கைகளை வழங்குகிறது:
• Article 14 – சட்டத்தின் முன் சமத்துவம்
• Article 15 & 16 – பாகுபாடு தடை மற்றும் இடஒதுக்கீடு
• Article 17 – தீண்டாமை ஒழிப்பு
• Article 38 & 39 – சமூக மற்றும் பொருளாதார நீதி (Directive Principles)

டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் “Political democracy without social democracy is fragile” என வலியுறுத்தினார். இதனால் சமூக ஜனநாயகம் தான் அரசியல் ஜனநாயகத்தின் அடித்தளம் என்பதை புரிந்துகொள்ளலாம்.

உலக சமூக நீதி – பரிணாமம் பெற்ற கருத்து

ஐக்கிய நாடுகள் சபை (UN) 2007-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 20 ஐ “World Day of Social Justice” என அறிவித்தது. ஆரம்பத்தில் வறுமை ஒழிப்பு மற்றும் பாலின சமத்துவம் மையமாக இருந்தாலும், இன்று சமூக நீதி பல பரிமாணங்களை கொண்டுள்ளது:
• பொருளாதார சமத்துவம்
• அதிகாரப் பகிர்வு (Power Decentralisation)
• டிஜிட்டல் சமத்துவம்
• சூழலியல் நீதி

SDGs (Sustainable Development Goals) — குறிப்பாக Goal 1, Goal 5, Goal 10 — சமூக நீதியுடன் நேரடி தொடர்புடையவை.

இடஒதுக்கீடு – சமூக நீதியின் ஜனநாயக கருவி

இடஒதுக்கீடு (Reservation) என்பது சலுகை அல்ல; அது வரலாற்று பின்தங்குதலுக்கான ஈடு ஆகும்.

முக்கிய முன்னேற்றங்கள்:
• 1950 – SC/ST இடஒதுக்கீடு
• 1979 – மண்டல் கமிஷன்
• 1992 – Indra Sawhney Case (OBC 27% உறுதி)
• 2019 – 103வது அரசியலமைப்பு திருத்தம் (EWS)
• தமிழ்நாடு – 69% இடஒதுக்கீடு (9வது அட்டவணை பாதுகாப்பு)

நீதிக் கட்சி மற்றும் திராவிட இயக்கம் சமூக அதிகாரப் பகிர்வுக்கு அடித்தளமாக அமைந்தன.

டிஜிட்டல் இடைவெளி – நவீன கால சமூக பிளவு

தொழில்நுட்ப யுகத்தில் இணைய அணுகல் இல்லாமை ஒரு புதிய சமூக சமத்துவமின்மையாக உருவாகியுள்ளது.

Digital India மற்றும் BharatNet போன்ற திட்டங்கள் கிராமப்புற இணைப்பை மேம்படுத்துகின்றன. Article 21A – கல்வி உரிமை கூட டிஜிட்டல் அணுகல் இல்லாமல் முழுமையடையாது. எனவே Digital Inclusion சமூக நீதியின் புதிய பரிமாணமாக மாறியுள்ளது.

சூழலியல் நீதி – காலநிலை மாற்றமும் சமத்துவமும்

காலநிலை மாற்றம் சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; அது சமூக–பொருளாதார அநீதியையும் உருவாக்குகிறது. ஏழை மக்கள் அதிகம் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.

Article 21 – சுத்தமான சுற்றுச்சூழல் உரிமை (Subhash Kumar Case, 1991) மூலம் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. Paris Agreement 2015 மற்றும் Inter-generational Equity கருத்துகள் முக்கியம்.

Forest Rights Act 2006 மூலம் பழங்குடியினர் உரிமைகள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. சுற்றுச்சூழல் வளங்கள் Public Trust Doctrine அடிப்படையில் அனைவருக்கும் பொதுச் சொத்தாக கருதப்படுகின்றன.

பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு – சமூக நீதி சவால்

ஆக்ஸ்பாம் அறிக்கைகள் உலகளாவிய செல்வப் பாகுபாட்டை வெளிப்படுத்துகின்றன:
• உலகில் 1% மக்கள் – 63% புதிய செல்வம்
• இந்தியாவில் 1% மக்கள் – 40% செல்வம்

Article 39(b) வளங்கள் சமமாகப் பகிரப்பட வேண்டும் என வலியுறுத்துகிறது. எனவே Inclusive Growth தான் நிலையான தீர்வு.

பாலினச் சமத்துவம் – சமூக நீதியின் இதயம்

பெண்கள் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார துறைகளில் குறைந்த பிரதிநிதித்துவம் பெற்றிருப்பது சமத்துவமின்மையின் அடையாளம்.

முக்கிய முன்னேற்றங்கள்:
• Equal Remuneration Act 1976
• 73rd & 74th Amendments – உள்ளாட்சி பெண்கள் இடஒதுக்கீடு
• 2023 – பெண்கள் இடஒதுக்கீட்டு சட்டம் (106வது திருத்தம் – 33%)

பெண்களின் அதிகாரமளித்தல் சமூக நீதி நிறைவேற்றத்தின் முக்கிய அம்சமாகும்.

முடிவு

“யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்” என்ற சங்கச் சிந்தனை, “சமத்துவம்” என்ற அரசியலமைப்புச் சிந்தனை, “சமூக நீதி” என்ற நவீன உலக இலக்கு — இம்மூன்றும் ஒரே பாதையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

சமூக நீதி என்பது சட்டப் பிரகடனம் அல்ல; அது வாழ்வியல் மாற்றம். அரசு – தனியார் – குடிமக்கள் இணைந்து செயல்படும் பொழுதே “யாவர்க்கும் எல்லாம்” என்ற சமத்துவச் சமூகத்தை உருவாக்க முடியும்.