வந்தே மாதரம் கட்டாயப் பாடல் சட்டத்துக்கு எதிர்ப்பு: உச்சநீதிமன்றம் மத்திய அரசுக்கு நோட்டீஸ்

1. அறிமுகம் மற்றும் வரலாற்றுப் பின்னணி

இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தின் தாரக மந்திரமாகவும், தேசபக்தியின் உணர்ச்சிப் பிழம்பாகவும் திகழ்ந்த வரலாற்றுப் பெருமைமிக்க பாடல் 'வந்தே மாதரம்' ஆகும்.
1882-ஆம் ஆண்டில் வங்காள அறிஞர் பங்கிம் சந்திர சட்டர்ஜி எழுதிய புகழ்பெற்ற 'ஆனந்தமடம்' நாவலில் இப்பாடல் முதன்முதலில் இடம்பெற்றதுடன், 1896 கல்கத்தா காங்கிரஸ் மாநாட்டில் ரவீந்திரநாத் தாகூரால் இசைக்கப்பட்டது.
விடுதலைக்குப் பின்னர் 1950 ஜனவரி 24 அன்று இந்திய அரசியல் நிர்ணய சபைத் தலைவர் டாக்டர் ராஜேந்திர பிரசாத் அவர்களால் வந்தே மாதரம் தேசியப் பாடலாக (National Song) அறிவிக்கப்பட்டு, தேசிய கீதத்திற்கு இணையான அந்தஸ்து அளிக்கப்பட்டது.
எனினும், இப்பாடலின் முதல் இரண்டு பத்திகள் மட்டுமே மதச்சார்பற்ற தாய்நாட்டுப் போற்றலாக உள்ள நிலையில், மீதமுள்ள பத்திகளில் குறிப்பிட்ட சமய வழிபாட்டு முறைகள் இடம்பெற்றுள்ளதாக சில தரப்பினர் கருதுகின்றனர்.
வந்தே மாதரத்தின் அனைத்து ஆறு சரணங்களையும் பாடுவதைக் கட்டாயமாக்கும் உத்தரவுகளுக்கு எதிராகவும், தேசிய கௌரவ அவமதிப்பு சட்டத் திருத்தங்களுக்கு எதிராகவும் உச்சநீதிமன்றத்தில் தொடரப்பட்ட புதிய மனுக்கள் மத சுதந்திர விவாதத்தை மீண்டும் கிளப்பியுள்ளன.

2. முக்கிய நிகழ்வு மற்றும் விரிவான அம்சங்கள்

மத்திய உள்துறை அமைச்சகம் 2026 ஜனவரி 28 மற்றும் ஜூலை 9 ஆகிய தேதிகளில் வெளியிட்ட உத்தரவுகளின்படி, தேசியப் பாடலான வந்தே மாதரத்தின் ஆறு சரணங்களையும் முழுமையாகப் பாடுவதை கட்டாயமாக்க நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது.
மேலும், தேசியப் பாடல் அல்லது தேசிய கீதம் பாடப்படும்போது வேண்டுமென்றே இடையூறு ஏற்படுத்துபவர்களுக்கு 3 ஆண்டுகள் வரை சிறைத் தண்டனை விதிக்கும் வகையில் 1971-ஆம் ஆண்டின் தேசிய கௌரவ அவமதிப்பு தடுப்புச் சட்டத்தில் திருத்தங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன.
இந்த உத்தரவுகளுக்கு எதிராக பீமராவ் துரியோதன் போர்கர், முன்னாள் ஐஏஎஸ் அதிகாரி பாலகிருஷ்ணன் சத்யபாமா மாவோஜி மற்றும் கர்நாடக இசைக் கலைஞர் டி.எம். கிருஷ்ணா ஆகியோர் உச்சநீதிமன்றத்தில் புதிய மனுக்களைத் தாக்கல் செய்தனர்.
மனுதாரர்கள் தரப்பில், தனித்த மதச்சார்பற்ற முதல் இரண்டு பத்திகளை மட்டுமே பாடும் 79 ஆண்டுகால வழக்கத்தை மாற்றி, சிலை வழிபாடு மற்றும் குறிப்பிட்ட மத நம்பிக்கைகள் கொண்ட முழுப் பாடலையும் கட்டாயப்படுத்துவது சமய சுதந்திரத்திற்கு எதிரானது என வாதிடப்பட்டது.
தலைமை நீதிபதி சூர்ய காந்த், நீதிபதிகள் ஜயமால்ய பாக்சி மற்றும் வி. மோகனா அடங்கிய உச்சநீதிமன்ற அமர்வு, இந்த மனுக்கள் மீது பதிலளிக்குமாறு மத்திய அரசுக்கு நோட்டீஸ் பிறப்பித்து நவம்பர் 30-க்கு விசாரணையை ஒத்திவைத்தது.

3. அரசியலமைப்பு மற்றும் சட்ட விதிகள்

அரசியலமைப்புச் சரத்து 25: அனைத்துக் குடிமக்களுக்கும் மனசாட்சி சுதந்திரத்தையும் (Freedom of Conscience), மதத்தைப் பின்பற்றவும், நடைமுறைப்படுத்தவும், பரப்பவும் சமமான அடிப்படை உரிமையை வழங்குகிறது.
அரசியலமைப்புச் சரத்து 26 & 28: சமய விவகாரங்களை நிர்வகிக்கும் சுதந்திரம் மற்றும் அரசு நிதி பெறும் கல்வி நிறுவனங்களில் குறிப்பிட்ட மத வழிபாட்டு முறைகளை திணிக்கக் கூடாது என்ற பாதுகாப்பை வழங்குகிறது.
அரசியலமைப்புச் சரத்து 51A(a) (அடிப்படை கடமைகள்): அரசியலமைப்புக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடப்பதும், அதன் மாண்புகள், நிறுவனங்கள், தேசியக் கொடி மற்றும் தேசிய கீதத்தை (National Anthem) மதிப்பதும் ஒவ்வொரு குடிமகனின் கடமையாகும் எனக் கூறுகிறது (இதில் தேசியப் பாடல் குறிப்பிடப்படவில்லை).
தேசிய கௌரவ அவமதிப்பு தடுப்புச் சட்டம், 1971 (Prevention of Insults to National Honour Act, 1971): பிரிவு 3-ன் கீழ் தேசிய கீதம் பாடுவதைத் தடுப்பவர்களுக்கும், இடையூறு செய்பவர்களுக்கும் 3 ஆண்டுகள் வரை சிறைத் தண்டனை விதிக்கிறது.
பிஜோ இம்மானுவேல் எதிர் கேரள மாநில வழக்கு (1986): யெகோவாவின் சாட்சிகள் பிரிவு பள்ளி மாணவர்கள் தேசிய கீதம் பாடப்படும்போது அமைதியாக எழுந்து நின்றாலே போதுமானது; சமய நம்பிக்கைக்கு மாறாக பாடக் கட்டாயப்படுத்த முடியாது என உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.

4. தமிழ்நாடு சமச்சீர் பள்ளிப் பாடப்புத்தக இணைப்பு

தமிழ்நாடு சமச்சீர் கல்வி 10-ஆம் வகுப்பு சமூக அறிவியல் குடிமையியல் அலகு 1: 'இந்திய அரசியலமைப்பு' பாடத்தில் முகப்புரை, மதச்சார்பின்மை, அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் அடிப்படை கடமைகள் விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
11-ஆம் வகுப்பு அரசியல் அறிவியல் அலகு 4: 'அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் கடமைகள்' பாடத்தில் சமய சுதந்திர உரிமைகள் (சரத்து 25 முதல் 28 வரை) மற்றும் பிஜோ இம்மானுவேல் வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம் நிலைநாட்டிய மனசாட்சி சுதந்திரம் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
11-ஆம் வகுப்பு அரசியல் அறிவியல் அலகு 3: 'மதச்சார்பின்மை' பாடத்தில் இந்திய மதச்சார்பின்மையின் தனித்துவமான தத்துவம் (அனைத்து மதங்களுக்கும் சமமான மரியாதை - சர்வ தர்ம சமபாவா) விளக்கப்பட்டுள்ளது.
12-ஆம் வகுப்பு வரலாறு அலகு 1: 'இந்தியாவில் தேசியத்தின் எழுச்சி' பாடத்தில் பங்கிம் சந்திர சட்டர்ஜியின் வந்தே மாதரம் பாடல் மற்றும் சுதேசி இயக்கத்தில் இப்பாடல் ஏற்படுத்திய எழுச்சி விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
6-ஆம் வகுப்பு சமூக அறிவியல் குடிமையியல் அலகு 2: 'தேசியச் சின்னங்கள்' பாடத்தில் ஜனவரி 24, 1950 அன்று வந்தே மாதரம் தேசியப் பாடலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட வரலாற்று நிகழ்வு கற்பிக்கப்படுகிறது.

5. சமூக-பொருளாதார மற்றும் நிர்வாக தாக்கம்

பல்வேறு மதங்கள், நம்பிக்கைகள் மற்றும் மொழிகளைக் கொண்ட பன்முகத்தன்மை மிக்க இந்தியாவில், தேசிய சின்னங்கள் மக்களை ஒருங்கிணைக்கும் பாலமாக இருக்க வேண்டுமே தவிர சர்ச்சைகளுக்குரியதாக மாறக்கூடாது.
பள்ளி வகுப்பறைகள், அரசு அலுவலகங்கள் மற்றும் பொது நிகழ்வுகளில் குறிப்பிட்ட வழிபாட்டுப் பாடல்களைப் பாடக் கட்டாயப்படுத்துவது சிறுபான்மை சமூகத்தினரிடையே அந்நியமாதல் உணர்வை உருவாக்கக்கூடும்.
அமைதியாக எழுந்து நின்று தேசபக்தியை வெளிப்படுத்தும் குடிமக்கள் மீது குற்றவியல் பிரிவுகளின் கீழ் வழக்கு தொடர்வது தேவையற்ற சமூக பதற்றங்களுக்கும் நீதித்துறை பணிச்சுமைக்கும் வழிவகுக்கும்.
1986-ஆம் ஆண்டின் பிஜோ இம்மானுவேல் தீர்ப்பு இந்திய நீதித்துறை உலகிற்கு அளித்த மிகச் சிறந்த சகிப்புத்தன்மை (Tolerance) மற்றும் மத நல்லிணக்கத்தின் சான்றாக சர்வதேச அளவில் போற்றப்படுகிறது.
தேசபக்தி என்பது இதயத்திலிருந்து சுயமாக எழ வேண்டிய உணர்வே தவிர, சட்டங்களின் மூலமும் சிறைத் தண்டனைகளின் மூலமும் திணிக்கப்பட முடியாத ஒன்று என்பதை சமூக நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

6. சவால்கள் மற்றும் விமர்சனப் பகுப்பாய்வு

அரசியலமைப்பு சரத்து 51A(a)-ல் 'தேசிய கீதம்' (National Anthem) மட்டுமே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நிலையில், தேசியப் பாடலான வந்தே மாதரத்திற்கு தேசிய கீதத்திற்கு இணையான சட்டப்பூர்வ கட்டாயத்தை உருவாக்க முடியுமா என்ற சட்டச் சிக்கல் உள்ளது.
வந்தே மாதரத்தின் 3 முதல் 6 வரையிலான சரணங்களில் துர்கை, லட்சுமி போன்ற இந்து மத தெய்வங்களின் உருவகங்கள் உள்ளதால், ஏகத்துவக் கொள்கையைக் கொண்ட இஸ்லாம் மற்றும் கிறிஸ்தவ மதத்தினர் அதனைப் பாட மறுப்பதில் உள்ள மனசாட்சி சுதந்திரம் விவாதத்திற்குரியது.
1937-ல் காங்கிரஸ் காரியக் கமிட்டி மவுலானா அபுல் கலாம் ஆசாத், ஜவஹர்லால் நேரு மற்றும் தாகூர் ஆகியோரின் ஆலோசனையின்படி, சர்ச்சையற்ற முதல் இரண்டு பத்திகளை மட்டுமே தேசியப் பாடலாக ஏற்பது என எடுத்த வரலாற்று சமரச முடிவு புறக்கணிக்கப்படுவதாக விமர்சனம் எழுகிறது.
தேசிய கௌரவ அவமதிப்புச் சட்டத்தில் 3 ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை போன்ற கடுமையான விதிகளைச் சேர்ப்பது சிறுபான்மையினரை மிரட்டும் கருவியாக தவறாகப் பயன்படுத்தப்படும் ஆபத்து உள்ளது.
அரசியல் சாசனத்தின் அடிப்படை அமைப்பான (Basic Structure) மதச்சார்பின்மையை சமரசம் செய்யாமல் தேசபக்தியை ஊக்குவிப்பது நிர்வாகத்திற்கு பெரும் சவாலாக உள்ளது.

7. TNPSC தேர்வு முக்கியத்துவம் (முதல்நிலை & முதன்மைத் தேர்வு)

• முதல்நிலைத் தேர்வு (Prelims): வந்தே மாதரம் பாடல் முதன்முதலில் இடம்பெற்ற நாவல் மற்றும் ஆசிரியர்: ஆனந்தமடம் (1882), பங்கிம் சந்திர சட்டர்ஜி.
• அரசியல் நிர்ணய சபையால் வந்தே மாதரம் தேசியப் பாடலாக அறிவிக்கப்பட்ட நாள்: ஜனவரி 24, 1950 (அறிவித்தவர்: டாக்டர் ராஜேந்திர பிரசாத்).
• சமய சுதந்திரம் மற்றும் மனசாட்சி சுதந்திரத்தை உறுதி செய்யும் அரசியலமைப்பு சரத்து: சரத்து 25 (சமய உரிமைகள்: சரத்து 25 முதல் 28 வரை).
• தேசிய கீதம் பாடுவதைக் கட்டாயப்படுத்த முடியாது என வரலாற்றுத் தீர்ப்பளித்த வழக்கு: பிஜோ இம்மானுவேல் எதிர் கேரள மாநில வழக்கு, 1986.
• தேசிய கீதத்தை அவமதிப்பதைத் தடுக்கும் நாடாளுமன்றச் சட்டம்: தேசிய கௌரவ அவமதிப்பு தடுப்புச் சட்டம், 1971 (பிரிவு 3).
• முதன்மைத் தேர்வு வினா (Mains Question): 'இந்திய அரசியலமைப்பின் கீழ் மனசாட்சி சுதந்திரத்திற்கும் (சரத்து 25) தேசபக்திக் கடமைகளுக்கும் (சரத்து 51A) இடையேயான உறவினை பிஜோ இம்மானுவேல் வழக்கின் (1986) தீர்ப்பை முன்வைத்து விவாதிக்க.'

8. எதிர்கால நோக்கு மற்றும் முடிவுரை

1950-ல் அரசியல் நிர்ணய சபை மற்றும் 1937-ல் தேசத் தலைவர்கள் மேற்கொண்ட மதச்சார்பற்ற சமரச அணுகுமுறையைப் பின்பற்றி, முதல் இரண்டு பத்திகளை மட்டுமே பொது நிகழ்வுகளில் பாடும் மரபு தொடர வேண்டும்.
தேசிய கீதம் அல்லது தேசியப் பாடல் இசைக்கப்படும் போது மரியாதையுடன் எழுந்து நிற்பதே தேசபக்தியின் போதுமான வெளிப்பாடு என்ற பிஜோ இம்மானுவேல் நெறிமுறையை மத்திய அரசு மதிக்க வேண்டும்.
சமய நம்பிக்கைகளை புண்படுத்தாமல் அனைத்துத் தரப்பு மக்களும் மனமுவந்து ஏற்கும் வகையில் தேசிய ஒருமைப்பாட்டை வளர்க்கும் விழிப்புணர்வு முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும்.
உச்சநீதிமன்றம் இந்த வழக்கில் அரசியல் சாசன மதச்சார்பின்மை மற்றும் தனிநபர் மனசாட்சி சுதந்திரத்திற்கு அரணாக விளங்கும் தெளிவான தீர்ப்பை வழங்க வேண்டும்.
பன்முகத்தன்மையில் ஒருமைப்பாடு காண்பதே இந்தியாவின் பலம்; கட்டாயங்களின்றி இதயப்பூர்வமாக தேசத்தை நேசிக்கும் பரந்த ஜனநாயக மனப்பான்மையே இந்தியக் குடியரசின் உண்மையான பெருமையாகும்.