தரவுப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தால் பத்திரிகை சுதந்திரம் பாதிப்பு: உச்சநீதிமன்றத்தில் செய்தி நிறுவனங்கள் வழக்கு

1. அறிமுகம் மற்றும் வரலாற்றுப் பின்னணி

மக்களாட்சியின் நான்காவது தூணாக விளங்கும் பத்திரிகை சுதந்திரமும், குடிமக்களின் அடிப்படை உரிமையான தனிநபர் அந்தரங்கப் பாதுகாப்பும் நவீன டிஜிட்டல் யுகத்தில் ஒருங்கிணையும் மிக முக்கியமான புள்ளியில் நிற்கின்றன.
2017-ஆம் ஆண்டில் நீதிபதி கே.எஸ். புட்டுசாமி எதிர் இந்திய யூனியன் வழக்கில் ஒன்பது நீதிபதிகள் கொண்ட உச்சநீதிமன்ற அரசியல் சாசன அமர்வு, அந்தரங்க உரிமை (Right to Privacy) என்பது சரத்து 21-ன் கீழ் அடிப்படை உரிமை என வரலாற்றுத் தீர்ப்பு வழங்கியது.
இதன் தொடர்ச்சியாக நீதிபதி பி.என். ஸ்ரீகிருஷ்ணா குழுவின் பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில் நீண்ட விவாதங்களுக்குப் பின்னர் நாடாளுமன்றத்தால் எண்ம தனிநபர் தரவுப் பாதுகாப்புச் சட்டம், 2023 (DPDP Act, 2023) நிறைவேற்றப்பட்டது.
ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் புகழ்பெற்ற ஜிடிபிஆர் (GDPR) சட்டம் மற்றும் முந்தைய இந்திய வரைவு மசோதாக்களில் பத்திரிகை மற்றும் ஊடகப் பணிகளுக்கு பொதுநலன் கருதி பிரத்யேக சட்ட விதிவிலக்குகள் அளிக்கப்பட்டிருந்தன.
எனினும், தற்போதைய டிபிடிபி சட்டம் 2023-ல் அத்தகைய விதிவிலக்குகள் முற்றிலுமாக விடுபட்டுள்ளதால், புலனாய்வு இதழியல் முடங்கும் அபாயம் ஏற்பட்டுள்ளதாக டிஜிட்டல் செய்தி நிறுவனங்கள் உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடர்ந்துள்ளன.

2. முக்கிய நிகழ்வு மற்றும் விரிவான அம்சங்கள்

ஆங்கிலம், தமிழ், மலையாளம், தெலுங்கு, இந்தி உள்ளிட்ட பல்வேறு மொழி செய்தித் தொலைக்காட்சி மற்றும் முன்னணி நாளிதழ்களின் இணையதளங்களை உள்ளடக்கிய 'டிஜிட்டல் செய்தி வெளியீட்டாளர்கள் கூட்டமைப்பு' (DNPA) உச்சநீதிமன்றத்தில் ரிட் மனு தாக்கல் செய்துள்ளது.
உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி சூர்ய காந்த், நீதிபதிகள் ஜயமால்ய பாக்சி மற்றும் வி. மோகனா ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு முன்பாக இந்த மனு விசாரணைக்கு வந்தது.
டிஎன்பிஏ சார்பில் ஆஜரான மூத்த வழக்கறிஞர் மாதவி திவான், டிபிடிபி சட்டத்தின் கீழ் ஒரு நபரைப் பற்றிய தகவல்களை வெளியிடும் முன் அவரிடம் அனுமதி (Consent) பெற வேண்டும் என்ற கட்டாயம் ஊடகங்களின் செயல்பாட்டை முற்றிலும் முடக்கும் என வாதிட்டார்.
ஊழல், முறைகேடுகள் மற்றும் பொதுநலன் சார்ந்த புலனாய்வுச் செய்திகளை வெளியிடுவதற்கு சம்பந்தப்பட்ட நபரிடம் முன் அனுமதி கோருவது என்பது 'முன்கூட்டியே தணிக்கை செய்யும்' (Pre-censorship) முறைக்கு வழிவகுக்கும் என சுட்டிக்காட்டப்பட்டது.
மனுவை விசாரித்த நீதிபதிகள் அமர்வு, இடைக்காலத் தடை விதிக்க மறுத்த போதிலும், இதுகுறித்து பதிலளிக்குமாறு மத்திய சட்டம் மற்றும் நீதி அமைச்சகம், மின்னணு மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகத்திற்கு (MeitY) நோட்டீஸ் பிறப்பித்து விசாரணையை ஒத்திவைத்துள்ளது.

3. அரசியலமைப்பு மற்றும் சட்ட விதிகள்

அரசியலமைப்புச் சரத்து 19(1)(a): அனைத்துக் குடிமக்களுக்கும் பேச்சு மற்றும் கருத்து வெளிப்பாட்டு சுதந்திரத்தை உறுதி செய்கிறது; இதில் பத்திரிகை சுதந்திரமும் (Freedom of the Press) உள்ளார்ந்த அடிப்படை உரிமையாகும் என ரமேஷ் தாப்பர் மற்றும் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் வழக்குகளில் உச்சநீதிமன்றம் நிலைநாட்டியுள்ளது.
அரசியலமைப்புச் சரத்து 19(2): நாட்டின் இறையாண்மை, ஒருமைப்பாடு, பாதுகாப்பு மற்றும் பொது ஒழுங்கு ஆகியவற்றைக் காக்க பேச்சு சுதந்திரத்தின் மீது நியாயமான கட்டுப்பாடுகளை (Reasonable Restrictions) விதிக்க அரசுக்கு அதிகாரமளிக்கிறது.
சரத்து 21: சட்டத்தால் நிறுவப்பட்ட நடைமுறையின்படி அன்றி எவரது வாழ்வுரிமையும் தனிநபர் சுதந்திரமும் பறிக்கப்படக் கூடாது (புட்டுசாமி தீர்ப்பு 2017 மூலம் அந்தரங்க உரிமை இதில் சேர்க்கப்பட்டது).
எண்ம தனிநபர் தரவுப் பாதுகாப்புச் சட்டம், 2023 (DPDP Act, 2023): குடிமக்களின் டிஜிட்டல் தரவுகளைக் கையாளும் தரவு அறங்காவலர்கள் (Data Fiduciaries) மீதான கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் விதிமீறல்களுக்கு ₹250 கோடி வரை அபராதம் விதிக்க வகை செய்கிறது.
அரசியலமைப்புச் சரத்து 32: அடிப்படை உரிமைகள் மீறப்படும்போது குடிமக்கள் மற்றும் அமைப்புகள் நேரடியாக உச்சநீதிமன்றத்தை அணுகி நீதிப்பேராணைகளைப் (Writs) பெறும் அரசியலமைப்புத் தீர்வு காணும் உரிமையை வழங்குகிறது.

4. தமிழ்நாடு சமச்சீர் பள்ளிப் பாடப்புத்தக இணைப்பு

தமிழ்நாடு சமச்சீர் கல்வி 11-ஆம் வகுப்பு அரசியல் அறிவியல் அலகு 4: 'அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் கடமைகள்' பாடத்தில் சரத்து 19-ன் கீழ் உள்ள ஆறு சுதந்திரங்களும், பத்திரிகை சுதந்திரத்தின் இன்றியமையாத மாண்பும் விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
அடிப்படை உரிமைகளின் பாதுகாவலனாக உச்சநீதிமன்றம் செயல்படும் விதம் மற்றும் சரத்து 32-ன் கீழ் நீதிப்பேராணைகள் (ஹேபியஸ் கார்பஸ், மாண்டமஸ் போன்றவை) பிறப்பிக்கப்படும் அதிகாரம் பள்ளிப் புத்தகத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.
10-ஆம் வகுப்பு சமூக அறிவியல் குடிமையியல் அலகு 1: 'இந்திய அரசியலமைப்பு' பாடத்தில் அடிப்படை உரிமைகள் பகுதி III (சரத்து 12 முதல் 35 வரை) மற்றும் டாக்டர் அம்பேத்கர் சரத்து 32-ஐ 'அரசியலமைப்பின் இதயம் மற்றும் ஆன்மா' எனக் குறிப்பிட்டது ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
12-ஆம் வகுப்பு அரசியல் அறிவியல் அலகு 1: 'இந்திய அரசியலமைப்பு' பாடத்தில் மக்களாட்சியில் தனிநபர் சுதந்திரத்திற்கும் அரசின் அதிகாரத்திற்கும் இடையேயான சமநிலை மற்றும் நீதித்துறை மறுஆய்வு (Judicial Review) கற்பிக்கப்படுகிறது.
11-ஆம் வகுப்பு அரசியல் அறிவியல் அலகு 6: 'நீதித்துறை' சுதந்திரமான ஊடகங்களைப் பாதுகாப்பதில் நீதிமன்றங்களின் பங்கை விவரிக்கிறது.

5. சமூக-பொருளாதார மற்றும் நிர்வாக தாக்கம்

ஊடகங்களுக்கு போதிய சட்டப் பாதுகாப்பு இல்லையெனில், அரசியல் மற்றும் கார்ப்பரேட் ஊழல்களை வெளிக்கொணரும் புலனாய்வு இதழியல் (Investigative Journalism) முற்றிலும் முடங்கிப் போகும்.
குற்றவாளிகள், நிதி மோசடி செய்தவர்கள் மற்றும் மக்கள் பிரதிநிதிகளின் முறைகேடுகளை செய்தியாக்கும் போது, அவர்கள் தங்கள் 'அந்தரங்க உரிமையை' ஒரு கேடயமாகப் பயன்படுத்தி செய்திகளைத் தடுக்க முற்படுவர்.
பத்திரிகையாளர்கள் மீது தொடர்ச்சியாக தரவுப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் பல நூறு கோடி ரூபாய் அபராதம் விதிக்கும் புகார்கள் பாயும் சூழல் உருவானால் செய்தி நிறுவனங்கள் அச்சத்தின் காரணமாக சுய தணிக்கை (Chilling Effect) செய்துகொள்ளும்.
அதேநேரத்தில், மஞ்சள் பத்திரிகைகள் மற்றும் தனிநபர்களின் தனிப்பட்ட அந்தரங்க வாழ்க்கையை அத்துமீறிப் படம் பிடித்து வெளியிடும் ஒழுக்கக்கேடான ஊடகப் போக்குகளுக்கு கடிவாளம் போடுவதும் சமூக அமைதிக்கு அவசியமாகும்.
மக்களுக்கு உண்மைகளைத் தெரிந்துகொள்ளும் உரிமை (Right to Know) உள்ளதால், பொதுநலன் சார்ந்த செய்திகளில் தரவுப் பாதுகாப்புச் சட்டம் ஒரு முட்டுக்கட்டையாக மாறாமல் இருப்பதை நிர்வாகம் உறுதி செய்ய வேண்டும்.

6. சவால்கள் மற்றும் விமர்சனப் பகுப்பாய்வு

சரத்து 19(1)(a)-ன் கீழ் உள்ள பத்திரிகை சுதந்திரத்திற்கும், சரத்து 21-ன் கீழ் உள்ள தனிநபர் அந்தரங்க உரிமைக்கும் இடையே முரண்பாடு எழும்போது எதற்கு முன்னுரிமை அளிப்பது என்ற அரசியலமைப்புச் சிக்கல் நிலவுகிறது.
டிபிடிபி சட்டத்தில் அரசு நிறுவனங்களுக்கு பரந்த அளவிலான விதிவிலக்குகள் (Exemptions) வழங்கப்பட்டுள்ள நிலையில், ஜனநாயகத்தின் தூணான பத்திரிகைகளுக்கு எவ்வித விதிவிலக்கும் அளிக்கப்படாதது பாரபட்சமானது என்ற விமர்சனம் உள்ளது.
யார் உண்மையான பத்திரிகையாளர்? சமூக ஊடகங்களில் செய்தி வெளியிடும் நபர்களுக்கும் பாரம்பரிய ஊடகங்களுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை சட்டப்பூர்வமாக வரையறுப்பது சிக்கலானது.
செய்தி வெளியிடுவதற்கு முன்னர் தரவு பாதுகாப்பு வாரியத்திடம் (DPBI) முறையிட வேண்டிய சூழல் உருவானால் அது அரசு நிர்வாகத்தின் நேரடி ஊடகக் கட்டுப்பாடாக மாறக்கூடும்.
தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்திற்கும் (RTI Act 2005) டிபிடிபி சட்டத்திற்கும் இடையே உள்ள முரண்பாடுகளைத் தீர்த்து ஊழல் எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளைப் பாதுகாப்பது பெரும் சவாலாகும்.

7. TNPSC தேர்வு முக்கியத்துவம் (முதல்நிலை & முதன்மைத் தேர்வு)

• முதல்நிலைத் தேர்வு (Prelims): இந்திய அரசியலமைப்பில் பத்திரிகை சுதந்திரத்தை உள்ளடக்கியுள்ள அடிப்படை உரிமை சரத்து: சரத்து 19(1)(a).
• தனிநபர் அந்தரங்க உரிமை சரத்து 21-ன் கீழ் அடிப்படை உரிமையென தீர்ப்பளித்த வழக்கு: கே.எஸ். புட்டுசாமி வழக்கு, 2017 (9 நீதிபதிகள் அமர்வு).
• நாடாளுமன்றத்தால் எண்ம தனிநபர் தரவுப் பாதுகாப்புச் சட்டம் (DPDP Act) நிறைவேற்றப்பட்ட ஆண்டு: 2023.
• அரசியலமைப்பு பரிகார உரிமை வழங்கும் சரத்து: சரத்து 32 (அரசியலமைப்பின் இதயம் மற்றும் ஆன்மா).
• டிபிடிபி சட்டத்தை எதிர்த்து உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடர்ந்துள்ள அமைப்பு: டிஜிட்டல் செய்தி வெளியீட்டாளர்கள் கூட்டமைப்பு (DNPA).
• முதன்மைத் தேர்வு வினா (Mains Question): 'டிஜிட்டல் தனிநபர் தரவுப் பாதுகாப்புச் சட்டம் 2023 மற்றும் பத்திரிகை சுதந்திரம் (சரத்து 19(1)(a)) ஆகியவற்றிற்கு இடையேயான அரசியலமைப்பு முரண்பாடுகளை புட்டுசாமி வழக்கின் பின்னணியில் விரிவாக விவாதிக்க.'

8. எதிர்கால நோக்கு மற்றும் முடிவுரை

ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் ஜிடிபிஆர் (GDPR) சட்டத்தைப் பின்பற்றி, 'பொதுநலன் சார்ந்த பத்திரிகைப் பணிகளுக்கு' (Journalistic Exemption) தெளிவான சட்டரீதியான விலக்கு டிபிடிபி சட்டத்தில் சேர்க்கப்பட வேண்டும்.
பத்திரிகை சுதந்திரம் என்ற பெயரில் தனிநபர்களின் நற்பெயரைக் கெடுக்கும் அவதூறுகள் மற்றும் உண்மைக்குப் புறம்பான வதந்திகளைத் தடுக்க சுய ஒழுங்குமுறை அமைப்புகள் (Self-regulatory bodies) வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
உச்சநீதிமன்றம் இந்த வழக்கில் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க வழிகாட்டுதல்களை வழங்கி, ஜனநாயகத்தின் குரலான பத்திரிகை சுதந்திரத்தையும் குடிமக்களின் அந்தரங்க உரிமையையும் சமநிலைப்படுத்த வேண்டும்.
தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம் பலவீனமடையாமல் பொது அதிகாரிகளின் சொத்து விவரங்கள் மற்றும் ஊழல் விசாரணைகள் வெளிப்படையாக இருப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
சுதந்திரமான பத்திரிகைகள் இல்லாத ஜனநாயகம் ஆன்மா இல்லாத உடலுக்குச் சமமானது; எனவே சட்டங்கள் மக்களின் குரலை ஒடுக்குவதற்குப் பதிலாக நீதியை நிலைநாட்டுவதற்கே பயன்பட வேண்டும்.