வேளாண்மையின் பெண்மயம் – பெண் விவசாயிகளின் பங்கு மற்றும் அங்கீகாரம்

Introduction

“சக்தியின்றி சிவம் இல்லை” என்ற தத்துவ வாசகம் போலவே, வேளாண்மையிலும் பெண்களின் பங்களிப்பு இன்றியமையாதது. மனித சமூகங்கள் நாடோடி வாழ்க்கையிலிருந்து நிரந்தர குடியேற்ற வாழ்க்கைக்குத் தாவியதற்கு காரணமான விதைப்பு–அறுவடை முறையை உருவாக்கியவர்கள் பெண்களே என்ற வரலாற்றுப் பார்வை உள்ளது. இன்றைய உலகளாவிய உணவுப் பாதுகாப்பு, ஊட்டச்சத்து பாதுகாப்பு, நிலைத்த வளர்ச்சி ஆகிய அனைத்திலும் பெண் விவசாயிகளின் பங்கு முக்கியமானதாக இருந்தாலும், அவர்களுக்கு உரிய அங்கீகாரம் கிடைக்காதது ஒரு சமூக–பொருளாதார சிக்கலாக உள்ளது.

1. வரலாற்றுப் பின்னணி – வேளாண்மையின் தோற்றம் மற்றும் பெண்கள்

நாடோடி வாழ்க்கை → நிரந்தர குடியேற்ற வாழ்க்கை என்ற மாற்றத்தில் பெண்களின் பங்கு முக்கியமானது. விதைத் தேர்வு, விதை சேமிப்பு, பருவநிலை அறிதல் ஆகிய அறிவு பெண்களால் வளர்க்கப்பட்டது. Traditional Ecological Knowledge (உள்ளூர் மண், பருவநிலை, இயற்கை தாவரங்கள் பற்றிய அறிவு) பெண்களிடம் இருந்தது. பச்சைப் புரட்சி (1960கள்) முன்பு வேளாண்மையில் முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் பெண்களிடம் அதிகம் இருந்தது. இது TNPSC Group I Unit V – Agriculture உடன் தொடர்புடையது.

2. பச்சைப் புரட்சி மற்றும் பாலின மாற்றம்

பச்சைப் புரட்சி காலத்தில் HYV விதைகள், இரசாயன உரங்கள், பாசன வசதி, இயந்திரமயமாக்கல் அறிமுகமானது. இதனால் சந்தை சார்ந்த வணிக வேளாண்மை உருவாகி, முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் ஆண்களிடம் மாறியது. ஆனால் பெண்களின் உழைப்பு குறையவில்லை; மாறாக அதிகரித்தது. இதனை “Feminisation of Agriculture” என குறிப்பிடுகின்றனர். உலகளவில் உணவு உற்பத்தியில் சுமார் 50% பெண்களின் பங்களிப்பு உள்ளது; வளர்ச்சி நாடுகளில் 60–70% வரை உள்ளது. இந்தியாவில் பெண் நில உரிமை சுமார் 13% மட்டுமே உள்ளது.

3. பெண் விவசாயிகளின் மறைக்கப்பட்ட உழைப்பு

பெண்கள் அதிகாலை முதல் இரவு வரை பண்ணை + குடும்பப் பொறுப்பு இரண்டையும் மேற்கொள்கின்றனர். PLFS தரவின் படி, விவசாயத்தில் பெண்களின் பங்கு அதிகரித்துள்ளது; ஆனால் அவர்களில் பலர் ஊதியம் பெறாத குடும்பத் தொழிலாளர்கள். பெண் தலைமையிலான பண்ணைகள் காலநிலை மாற்றத்தால் அதிக பாதிப்புக்கு உள்ளாகின்றன. மேலும் வங்கிக் கடன், காப்பீடு, சந்தை அணுகல் ஆகியவற்றில் குறைந்த வாய்ப்பு உள்ளது. இது Gender Equality மற்றும் Social Justice தொடர்புடையது.

4. அரசியல்–அரசியலமைப்பு பரிமாணம்

Article 14 – சமத்துவ உரிமை. Article 15(3) – பெண்களுக்கு சிறப்பு ஏற்பாடுகள் செய்ய அதிகாரம். Article 39 (DPSP) – சம ஊதியம். SDG Goal 5 – Gender Equality மற்றும் SDG Goal 2 – Zero Hunger ஆகியவற்றுடன் தொடர்பு உள்ளது. வேளாண்மையில் பெண்களுக்கு நில உரிமை, கடன் வசதி, சந்தை அணுகல் வழங்குவது அரசின் கடமை.

5. தமிழ்நாடு நிலை

தமிழகத்தில் 97 லட்சம் வேளாண் குடும்பங்கள் உள்ளன; இதில் சிறு மற்றும் குறைந்த நில வைத்திருப்போர் அதிகம். குடும்பப் பண்ணை நிர்வாகம் பெரும்பாலும் பெண்களின் தோள்களில் உள்ளது. இயற்கை வேளாண்மை மற்றும் விதை பாதுகாப்பு இயக்கங்களில் பெண்கள் முன்னணி வகிக்கின்றனர். இது TNPSC Unit V – Development Administration in Tamil Nadu உடன் தொடர்புடையது.

6. காலநிலை மாற்றம் மற்றும் பெண் விவசாயிகள்

வெப்பநிலை உயர்வு மற்றும் மழை மாறுபாடு காரணமாக மகசூல் குறைவு ஏற்படுகிறது. இதனால் பெண் தலைமையிலான குடும்பங்கள் அதிக வருவாய் இழப்பு சந்திக்கின்றன. எனவே Climate Resilient Agriculture திட்டங்களில் பெண்களை மையப்படுத்துவது அவசியம்.

7. தீர்வுகள் மற்றும் பரிந்துரைகள்

பெண் விவசாயிகளுக்கு தனி அடையாள அட்டை வழங்குதல். நில உரிமை பதிவு எளிமை மற்றும் சட்ட ஆதரவு. வட்டி இல்லா கடன் வசதி மற்றும் நிதி சேர்க்கை. இயந்திர பயிற்சி மற்றும் சந்தை திறன் மேம்பாடு. ஊதியம் பெறாத குடும்பத் தொழிலுக்கு சமூக பாதுகாப்பு. “உலக பெண் விவசாயி ஆண்டு – 2025” வாயிலாக கொள்கை மாற்றம் மேற்கொள்ளல்.

Conclusion / Way Forward

வேளாண்மை ஒரு “பெருந்தொழிற்சாலை நிர்வாகம்” என்றால், அதன் அமைதியான நிர்வாகிகள் பெண்களே. அவர்களின் உழைப்பு அங்கீகரிக்கப்படாமல் இருந்தால் உணவுப் பாதுகாப்பும் கிராமப் பொருளாதார வளர்ச்சியும் பாதிக்கப்படும். எனவே பெண்களை “உதவியாளர்” என்ற அடையாளத்திலிருந்து “உரிமையாளர் மற்றும் நிர்வாகி” என்ற நிலைக்கு உயர்த்துவது அவசியம். இது பாலின சமத்துவத்தையும் நிலைத்த வளர்ச்சியையும் உறுதி செய்யும்.