என்சிஎல்டி, என்சிஎல்ஏடி தீர்ப்பாயங்களின் தன்னாட்சி விவகாரம்: மத்திய அரசுக்கு உச்சநீதிமன்றம் கடும் கண்டனம்

1. அறிமுகம் மற்றும் வரலாற்றுப் பின்னணி

இந்திய அரசியலமைப்பின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பில் (Basic Structure) நீதித்துறை சுதந்திரம் மற்றும் அதிகாரப் பகிர்வுக் கோட்பாடு (Separation of Powers) மிக முக்கியமான அடித்தளங்களாக விளங்குகின்றன.
நீதிமன்றங்களில் தேங்கிக் கிடக்கும் வழக்குகளை விரைந்து முடிக்கவும், சிறப்புத் தொழில்நுட்ப அறிவு தேவைப்படும் வழக்குகளை விசாரிக்கவும் 1976-ஆம் ஆண்டு 42-ஆவது அரசியலமைப்பு திருத்தச் சட்டம் மூலம் பகுதி XIV-A மற்றும் சரத்துகள் 323A, 323B சேர்க்கப்பட்டு தீர்ப்பாயங்கள் (Tribunals) அமைக்கப்பட்டன.
இதன் தொடர்ச்சியாக, நிறுவன விவகாரங்கள் மற்றும் கார்ப்பரேட் திவால் வழக்குகளை நிர்வகிக்க நிறுவனங்கள் சட்டம் 2013-ன் கீழ் தேசிய நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயம் (NCLT) மற்றும் அதன் மேல்முறையீட்டுத் தீர்ப்பாயம் (NCLAT) ஆகியவை நிறுவப்பட்டன.
எனினும், இத்தகைய அரை-நீதித்துறை (Quasi-Judicial) அமைப்புகள் தங்களது நிதி, உள்கட்டமைப்பு மற்றும் பணியாளர் நியமனங்களுக்கு நிர்வாக அமைச்சகங்களைச் சார்ந்து இருக்க நேரிடுவதால், அவற்றின் சுதந்திரம் தொடர்ந்து அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகி வருகிறது.
இந்த பின்னணியில், என்சிஎல்டி மற்றும் என்சிஎல்ஏடி தீர்ப்பாயங்கள் மத்திய நிறுவன விவகாரங்கள் அமைச்சகத்தின் முழுக் கட்டுப்பாட்டில் சிக்கியிருப்பதை உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி அமர்வு மிகக் கடுமையாக சாடி, நீதித்துறை தன்னாட்சியை நிலைநிறுத்த உத்தரவிட்டுள்ளது.

2. முக்கிய வழக்கு நிகழ்வு மற்றும் உச்சநீதிமன்றத்தின் கண்டன அம்சங்கள்

தேசிய நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயம் (NCLT) மற்றும் அதன் மேல்முறையீட்டுத் தீர்ப்பாயத்தில் (NCLAT) பல ஆண்டுகளாக பணியாற்றி வந்த ஒப்பந்த ஊழியர்கள் (Contractual Employees) தங்களை முன்னறிவிப்பின்றி பணிநீக்கம் செய்ததை எதிர்த்து உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடர்ந்தனர்.
இவ்வழக்கு உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி சூர்ய காந்த் அடங்கிய அமர்வு முன் விசாரணைக்கு வந்தபோது, மனுதாரர்கள் சார்பில் ஆஜரான மூத்த வழக்கறிஞர், 'பணியாளர் நியமன விதிகளில் பணி நிரந்தரம் செய்ய வாய்ப்பிருந்தும், தனியார் ஏஜென்சி மூலம் புதிய ஆட்களை நியமிக்க முயல்வது அரசியலமைப்புச் சரத்து 14 மற்றும் 16-ஐ மீறும் தன்னிச்சையான செயல்' என வாதிட்டார்.
வழக்கை விசாரித்த தலைமை நீதிபதி, 'ஒப்பந்த ஊழியர் முறையில் தீர்ப்பாயங்களை இயக்குவது நீதித்துறை பாதுகாப்பிற்கு பெரும் அச்சுறுத்தல்; மும்பை தீர்ப்பாயத்தில் ஒப்பந்த ஊழியர் ஒருவர் தீர்ப்பின் அசல் ரகசிய ஆவணத்தையே கடத்திச் சென்றதால் எஃப்.ஐ.ஆர் பதிவு செய்ய நேரிட்டது' என சுட்டிக்காட்டினார்.
மேலும், 'என்சிஎல்டி மற்றும் என்சிஎல்ஏடி ஆகிய இரு அமைப்புகளும் முழுமையாக மத்திய நிறுவன விவகாரங்கள் அமைச்சகத்தின் கட்டுப்பாட்டில் சிக்கியுள்ளன; இது தீர்ப்பாயங்களின் தன்னாட்சி உரிமையை சீர்குலைக்கிறது' என்று தலைமை நீதிபதி மிகக் காட்டமாக எச்சரித்தார்.
தீர்ப்பாயத் தலைவர்கள் மற்றும் நீதித்துறை உறுப்பினர்களிடம் முழுமையான தன்னாட்சி அதிகாரம் இருக்க வேண்டும் என்றும், அரசுத் துறைகளில் அனுபவம் வாய்ந்த நபர்களை அயல்பணி அடிப்படையில் நியமிக்க வேண்டும் அல்லது யுபிஎஸ்சி / எஸ்எஸ்சி மூலம் முறையான நிரந்தரத் தேர்வு நடத்தப்பட வேண்டும் என்றும் உத்தரவிட்டு அமைச்சகத்திற்கு நோட்டீஸ் பிறப்பித்தார்.

3. அரசியலமைப்பு, நீதித்துறை தன்னாட்சி மற்றும் நிறுவனச் சட்ட விதிகள்

இந்திய அரசியலமைப்புச் சரத்து 50 (அரசு வழிகாட்டு நெறிமுறைகள் - DPSP): பொதுச் சேவைகளில் நிர்வாகத் துறையிடமிருந்து நீதித்துறையை தனித்துப் பிரிக்க அரசு தகுந்த நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என வலியுறுத்துகிறது.
பகுதி XIV-A, சரத்துகள் 323A மற்றும் 323B: 42-ஆவது திருத்தச் சட்டம், 1976 மூலம் இணைக்கப்பட்ட இந்த சரத்துகள், நிர்வாகத் தீர்ப்பாயங்கள் மற்றும் வரி, நிலம், தொழிற்சாலை, நிறுவனங்கள் தொடர்பான சிறப்புத் தீர்ப்பாயங்களை அமைக்க நாடாளுமன்றத்திற்கு அதிகாரம் அளிக்கின்றன.
எல். சந்திரகுமார் எதிர் இந்திய ஒன்றியம் (1997): 7 நீதிபதிகள் கொண்ட உச்சநீதிமன்ற அரசியலமைப்பு அமர்வு, தீர்ப்பாயங்களின் இறுதி உத்தரவுகள் அரசியலமைப்புச் சரத்து 226/227-ன் கீழ் உயர்நீதிமன்ற நீதித்துறை மறுஆய்வுக்கும், சரத்து 32/136-ன் கீழ் உச்சநீதிமன்ற மறுஆய்வுக்கும் உட்பட்டவை என வரலாற்றுத் தீர்ப்பளித்தது.
மெட்ராஸ் பார் அசோசியேஷன் வழக்குகள் (2010, 2020, 2021): தீர்ப்பாயங்களின் நிர்வாகப் பொறுப்பு மற்றும் நியமனங்கள் சம்பந்தப்பட்ட நிர்வாக அமைச்சகங்களிடம் இருக்கக் கூடாது என்றும், ஒரு 'சுயாதீன தேசிய தீர்ப்பாய ஆணையம்' (National Tribunals Commission) அமைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.
நிறுவனங்கள் சட்டம் 2013 மற்றும் திவால் குறியீடு (IBC 2016): நிறுவனங்கள் சட்டத்தின் பிரிவு 408 மற்றும் 410-ன் கீழ் என்சிஎல்டி மற்றும் என்சிஎல்ஏடி நிறுவப்பட்டு, நிறுவனங்களின் கடன் மறுசீரமைப்பு, இணைப்பு மற்றும் திவால் விவகாரங்களை விசாரிக்கும் பிரத்யேக அதிகார அமைப்புகளாகச் செயல்படுகின்றன.

4. தமிழ்நாடு சமச்சீர் பள்ளிப் பாடப்புத்தக இணைப்பு

தமிழ்நாடு சமச்சீர் கல்வி 12-ஆம் வகுப்பு அரசியல் அறிவியல் அலகு 4: 'இந்திய நீதித்துறை' (Indian Judiciary) பாடத்தில், உச்சநீதிமன்றத்தின் அமைப்பு, அதிகார வரம்புகள், நீதித்துறை மறுஆய்வு, நீதித்துறை செயல்முனைவு (Judicial Activism) மற்றும் நீதித்துறை சுதந்திரம் ஆழமாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
11-ஆம் வகுப்பு அரசியல் அறிவியல் அலகு 5: 'கூட்டாட்சி மற்றும் அதிகாரப் பகிர்வு' பாடத்தில், மாண்டெஸ்கியூவின் அதிகாரப் பகிர்வுக் கோட்பாடு, அரசியலமைப்புச் சரத்து 50 மற்றும் நீதித்துறையை நிர்வாகத்திடம் இருந்து பிரிப்பதன் அவசியங்கள் கற்பிக்கப்படுகின்றன.
10-ஆம் வகுப்பு சமூக அறிவியல் குடிமையியல் அலகு 2: 'மத்திய அரசு' பாடத்தில், உச்சநீதிமன்றம், உயர்நீதிமன்றங்கள் மற்றும் துணை நீதிமன்றங்கள், தீர்ப்பாயங்களின் படிநிலை அதிகார அமைப்பு வரைபடங்களுடன் விளக்கப்பட்டுள்ளது.
12-ஆம் வகுப்பு பொருளியல் அலகு 6: 'வங்கியியல்' மற்றும் 11-ஆம் வகுப்பு வணிகவியல் அலகு 4: 'கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் மற்றும் சட்டம்' பாடங்களில், நிறுவனங்கள் சட்டம் 2013, வராக்கடன் மேலாண்மை மற்றும் திவால் குறியீடு (IBC 2016) அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
9-ஆம் வகுப்பு சமூக அறிவியல் குடிமையியல் அலகு 2: 'தேர்தல், அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் அழுத்தக் குழுக்கள்' பாடத்தில், சட்டத்தின் ஆட்சி (Rule of Law) மற்றும் குடிமக்களின் அடிப்படை உரிமைகள் பாதுகாக்கப்படும் வழிமுறைகள் எடுத்துரைக்கப்படுகின்றன.

5. நிர்வாகத் தாக்கம், வணிகச் சூழல் மற்றும் அதிகாரப் பகிர்வு முக்கியத்துவம்

வணிகச் சூழல் மற்றும் முதலீட்டாளர் நம்பிக்கை: இந்தியாவில் எளிதாக தொழில் தொடங்குதல் (Ease of Doing Business) மற்றும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் சிக்கல்களை தீர்ப்பதில் NCLT மிக முக்கிய பங்கு வகிப்பதால், அதன் தன்னாட்சி காப்பாற்றப்படுவது பன்னாட்டு முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கையை அதிகரிக்கும்.
வழக்குகளின் ரகசியத்தன்மை மற்றும் நம்பகத்தன்மை: பல ஆயிரம் கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான நிறுவனக் கைப்பற்றல்கள், கடன்தீர்வுத் திட்டங்கள் விவாதிக்கப்படும் தீர்ப்பாயங்களில் ஒப்பந்த ஊழியர்களுக்குப் பதிலாக பொறுப்புமிக்க நிரந்தரப் பணியாளர்களை நியமிப்பது ஊழல் மற்றும் ஆவணக் கசிவுகளைத் தடுக்கும்.
அரசாங்கமே வழக்காடும் சூழலில் நடுநிலைமை: பல நிறுவன விவகாரங்களில் மத்திய அரசே ஒரு தரப்பாக இருக்கும் போது, அதே நிர்வாக அமைச்சகத்தின் கட்டுப்பாட்டில் தீர்ப்பாயம் இருப்பது 'இயற்கை நீதிக் கோட்பாட்டிற்கு' (Principles of Natural Justice) எதிரானது என்பதை உச்சநீதிமன்றம் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டியுள்ளது.
அதிகாரப் பகிர்வு தத்துவத்தின் மீளுருவாக்கம்: நிர்வாகத்துறை நீதித்துறை பணிகளில் மறைமுக ஆதிக்கம் செலுத்துவதைத் தடுத்து, அரசியலமைப்பு வகுத்துள்ள எல்லைகளை நிலைநிறுத்த இந்த உத்தரவு ஒரு பலமான சட்டக் கேடயமாக அமையும்.
தீர்ப்பாயங்களின் செயல்திறன் உயர்வு: போதிய உள்கட்டமைப்பு, தகுதிவாய்ந்த பணியாளர்கள் மற்றும் சொந்த நிதி ஒதுக்கீடு இருந்தால் மட்டுமே என்சிஎல்டி-யில் பல ஆண்டுகளாக தேங்கிக் கிடக்கும் பல்லாயிரக்கணக்கான திவால் வழக்குகளுக்கு விரைந்து தீர்வு காண முடியும்.

6. தீர்ப்பாய நிர்வாக சவால்கள், ஒப்பந்த ஊழியர் பிரச்சனை மற்றும் விமர்சனப் பகுப்பாய்வு

தீர்ப்பாயமயமாக்கல் மீதான விமர்சனங்கள் (Tribunalisation of Justice): வழக்கமான நீதிமன்றங்களின் அதிகாரத்தைப் பறித்து தீர்ப்பாயங்களை உருவாக்கி, பின்னர் அவற்றை நிர்வாக அமைச்சகங்களின் ஏவலாளிகளாக மாற்ற அரசு முயற்சிக்கிறது என்ற குற்றச்சாட்டு நீண்டகாலமாக உள்ளது.
ஒப்பந்தப் பணியாளர் முறையின் பின்னடைவுகள்: அரசுத் துறைகளில் செலவைக் குறைப்பதற்காக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட அவுட்சோர்சிங் மற்றும் ஒப்பந்த நியமன முறைகள், நீதித்துறை அமைப்புகளில் கடுமையான ரகசியக் கசிவுகள் மற்றும் தரம் குறைந்த பணிச்சூழலை உருவாக்கியுள்ளன.
காலியிடங்கள் நிரப்பப்படாமை: என்சிஎல்டி மற்றும் என்சிஎல்ஏடி தீர்ப்பாயங்களில் நீதித்துறை மற்றும் தொழில்நுட்ப உறுப்பினர்களின் காலியிடங்களை மத்திய அரசு உடனுக்குடன் நிரப்பாமல் இழுத்தடிப்பது கார்ப்பரேட் வழக்குகள் பல ஆண்டுகள் முடங்குவதற்குக் காரணமாகிறது.
தேசிய தீர்ப்பாய ஆணையம் (NTC) உருவாக்கப்படாத தாமதம்: அனைத்து தீர்ப்பாயங்களின் நிதி, நியமனம் மற்றும் நிர்வாகத்தை கண்காணிக்க ஒரு சுயாதீன தேசிய அமைப்பை உருவாக்க உச்சநீதிமன்றம் பலமுறை உத்தரவிட்டும், நிர்வாக அமைச்சகங்கள் தங்களது அதிகாரத்தை விட்டுக் கொடுக்க மறுப்பது பெரும் முட்டுக்கட்டையாகும்.
சரத்து 14 மற்றும் 16-ன் கீழான உரிமை மீறல்கள்: அரசு மற்றும் பொது நிறுவனங்களில் நிரந்தரத் தன்மை கொண்ட பணிகளுக்கு பல ஆண்டுகள் சொற்ப ஊதியத்தில் ஒப்பந்த ஊழியர்களைப் பயன்படுத்திவிட்டு, திடீரென அவர்களை வெளியேற்றுவது சுரண்டல் முறை என விமர்சிக்கப்படுகிறது.

7. TNPSC தேர்வு முக்கியத்துவம் (முதல்நிலை & முதன்மைத் தேர்வு)

• முதல்நிலைத் தேர்வு (Prelims Focus): தேசிய நிறுவன சட்டத் தீர்ப்பாயங்கள் (NCLT & NCLAT) அரசின் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதை கண்டித்து தன்னாட்சியை வலியுறுத்திய தலைமை நீதிபதி: தலைமை நீதிபதி சூர்ய காந்த் (2026 அக்டோபர் 29).
• இந்திய அரசியலமைப்பில் பகுதி XIV-A மற்றும் சரத்துகள் 323A, 323B சேர்க்கப்பட்ட அரசியலமைப்பு திருத்தம்: 42-ஆவது திருத்தச் சட்டம், 1976 (சுவரண் சிங் குழு பரிந்துரை).
• பொதுச் சேவைகளில் நிர்வாகத் துறையிலிருந்து நீதித்துறையைப் பிரிக்க வழிகாட்டும் இந்திய அரசியலமைப்பு சரத்து: சரத்து 50 (DPSP).
• தீர்ப்பாயங்களின் உத்தரவுகள் உயர்நீதிமன்ற மற்றும் உச்சநீதிமன்ற நீதித்துறை மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டவை என தீர்ப்பளிக்கப்பட்ட வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வழக்கு: எல். சந்திரகுமார் எதிர் இந்திய ஒன்றியம் (1997).
• இந்தியாவில் நிறுவனங்கள் சட்டம் 2013 மற்றும் திவால் குறியீடு (IBC 2016) வழக்குகளை விசாரிக்கும் முதன்மை அரை-நீதித்துறை அமைப்பு: NCLT (National Company Law Tribunal).
• முதன்மைத் தேர்வு வினா (Mains Question): 'இந்தியாவில் 'நீதித் தீர்ப்பாயமயமாக்கல்' (Tribunalisation of Justice) நிர்வாகத் துறையிடமிருந்து நீதித்துறை சுதந்திரம் மற்றும் அதிகாரப் பகிர்வுக் கோட்பாட்டை எவ்வாறு அச்சுறுத்துகிறது என்பதை எல். சந்திரகுமார் வழக்கு மற்றும் சமகால உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்புகளின் ஒளியில் ஆராய்க.'

8. எதிர்கால நோக்கு, நிறுவனச் சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் முடிவுரை

உச்சநீதிமன்றம் மெட்ராஸ் பார் அசோசியேஷன் வழக்கில் பரிந்துரைத்தபடி, அனைத்து தீர்ப்பாயங்களின் நிர்வாகத்தையும் ஒரே குடையின் கீழ் கொண்டுவரும் 'சுயாதீன தேசிய தீர்ப்பாய ஆணையத்தை' (National Tribunals Commission) மத்திய அரசு உடனடியாக சட்டப்பூர்வமாக அமைக்க வேண்டும்.
தீர்ப்பாயங்களில் பணியாற்றும் ஊழியர்கள் ஒப்பந்த அடிப்படையில் நியமிக்கப்படுவதை முழுமையாகத் தடை செய்து, மத்திய பணியாளர் தேர்வாணையம் (UPSC) அல்லது அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் (SSC) மூலம் நிரந்தரப் பணியாளர்களைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும்.
என்சிஎல்டி மற்றும் என்சிஎல்ஏடி அமைப்புகளுக்குத் தேவையான ஆண்டு நிதி ஒதுக்கீட்டை நிர்வாக அமைச்சகத்தின் விருப்புவெறுப்புகளுக்கு உட்படுத்தாமல், இந்திய ஒருங்கிணைந்த நிதியத்திலிருந்து (Consolidated Fund of India) நேரடியாக வழங்கி நிதித் தன்னாட்சியை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
தீர்ப்பாய உறுப்பினர்களின் நியமன நடைமுறைகளில் உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி தலைமையிலான தேர்வுக் குழுவின் (Search-cum-Selection Committee) பரிந்துரைகளை அரசு எவ்வித தாமதமுமின்றி செயல்படுத்த வேண்டும்.
நீதித்துறை சுதந்திரமே மக்களாட்சியின் ஆன்மாவாகும்; அரை-நீதித்துறை தீர்ப்பாயங்களும் நீதித்துறையின் பிரிக்க முடியாத உறுப்புகளே என்பதை உணர்ந்து, நிர்வாகத் தலையீடுகளற்ற சுதந்திரமான நீதி பரிபாலனத்தை உறுதி செய்வதே சட்டத்தின் ஆட்சியை (Rule of Law) நிலைநிறுத்தும்.